उज्यालो खबर
गैँडाकोट- संसारमा मानिसहरू धेरै जन्मिन्छन्, आफ्नै जीवनको गोरेटो कोर्छन् र हराउँछन्। तर ती मानिसहरू विरलै हुन्छन्, जसले आफ्नो व्यक्तिगत महत्त्वाकाङ्क्षा र सपनालाई किनारामा राखेर अरूको ओठमा मुस्कान फुलाउन आफ्नो सिङ्गो जीवन सुम्पिन्छन्। तिनै समर्पित र निष्ठावान् नामहरूमध्ये एउटा आत्मीय नाम हो- सुरेन्द्र प्रसाद रेग्मी। पाल्पाको एउटा एकान्त ग्रामीण आँगनबाट सुरु भएको उहाँको जीवन-यात्रा आज गैँडाकोट वडा नं. १ को नेतृत्वसम्म पुग्दा कुनै राजनीतिक कथा मात्र बनेको छैन; यो त त्याग, सङ्घर्ष र अपरिमित जनसेवाको एउटा जीवन्त र मन छुने काव्य बनेको छ।
अभावको काखमा हुर्किएको पहाडी सपना
२०३४ साल वैशाख २३ गते पाल्पाको सुन्दर गाउँ रामपुरमा (तत्कालीन रामपुर गाविस-३, हाल रामपुर–५) पं. हरिनाथ रेग्मी र माता तिलादेवी रेग्मीका कान्छो छोराका रूपमा सुरेन्द्रको जन्म भयो। ५ दाजुभाइ र ३ दिदीबहिनीको ठूलो परिवार, जहाँ अभावहरू नबोली पनि आँगनभरि पोखिन्थे। तर त्यही अभावको बीचमा आमाबाबुले दिएको निष्ठाको संस्कार र अध्ययनप्रतिको असीम तिर्खा नै सुरेन्द्रको जीवनको सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति बन्यो। रामपुरको श्रीराम तुलसी माध्यमिक विद्यालयबाट एसएलसी पूरा गर्दा उहाँको मनमा ठूलो मान्छे बन्ने भन्दा पनि कसैको दुःखको सहारा बन्ने सपना अंकुराइसकेको थियो। उच्च शिक्षाका लागि तानसेनको त्रिभुवन बहुमुखी क्याम्पस पुगेर स्नातक पूरा गर्दा उहाँले सीएमएको व्यावसायिक अध्ययन पनि सम्हाल्नुभयो— जसले उहाँको पैतालालाई जनसेवाको उकालीतिर मोडिदियो।
अर्चलेको चिसो हावा र न्यानो मानवीय सेवा
सीएमएको ज्ञान हातमा पर्दा धेरैका आँखा सहरका चिल्ला सडक र कमाइतिर जान्छन्। तर २०५३ सालमा सुरेन्द्रले पाल्पाकै विकट अर्चले स्वास्थ्य चौकीको बाटो रोज्नुभयो। जहाँ औषधि पाउन गाह्रो थियो, जहाँ सामान्य उपचार नपाएर मानिसहरू तड्पिन्थे, त्यहाँ उहाँ ३ वर्षसम्म अहोरात्र खटिनुभयो। बिरामीको पीडामा आफ्नो निद्रा बिर्सँदै उहाँले गाउँलेहरूको आँसु पुछ्नुभयो। त्यही अर्चलेको विकटतामै उहाँले जीवनको सबैभन्दा ठूलो सत्य बुझ्नुभयो— “मानिसको वास्तविक खुसी अरूको सेवामा मात्र सम्भव छ।”
२०५५ साल फागुन १७ गते तनहुँकी दुर्गादेवी पौडेलसँग वैवाहिक बन्धनमा बाँधिएपछि जीवनले नयाँ मोड लियो। परिवारप्रतिको दायित्व र सन्तानको उज्यालो भविष्यको सपना बोकेर उहाँले नयाँ थलो रोज्ने निधो गर्नुभयो।
गैँडाकोटको बिरानो आँगन र व्यावसायिक सङ्घर्ष
२०६१ साल माघ २२ गते। हातमा सानो छोरा र साथमा श्रीमती बोकेर सुरेन्द्र रेग्मी जब गैँडाकोट ओर्लिनुभयो, त्यतिबेला उहाँका लागि त्यो ठाउँ बिलकुलै अपरिचित थियो। न आफ्ना भन्नु कोही थिए, न त फेरिने भाग्यको कुनै निश्चितता नै थियो। समथर मधेस त थियो, तर चुनौतीहरू पहाडभन्दा पनि अग्ला थिए। तर उहाँको शालीनता, इमानदारी र अरूलाई सहयोग गर्ने निश्छल हृदयले छोटो समयमै अपरिचितहरूलाई पनि आफ्नै बनायो।
जीवनयापनका लागि २०६२ देखि उहाँले यातायात क्षेत्रमा पाइला हाल्नुभयो। सुरुमा आफ्नै यात्रुवाहक बस चलाएर सङ्घर्ष गर्नुभएका रेग्मीले पछि साझेदारीमा व्यवसाय विस्तार गर्नुभयो, जुन साझेदारी यातायात व्यवसाय आजसम्म पनि निरन्तर सफलतापूर्वक सञ्चालन भइरहेको छ। सडकका हरेक घुम्तीहरूमा पसिना बगाउँदै गर्दा उहाँले व्यवसाय मात्र गर्नुभएन, हजारौँ सर्वसाधारणको सुख-दुःखलाई नजिकबाट स्पर्श गर्दै आफूलाई आर्थिक रूपमा सबल र जनतासँग आत्मीय रूपमा जोड्नुभयो।
माटो र मन जोड्ने निःस्वार्थ सारथि
गैँडाकोट पाइला टेकेको पहिलो दिनदेखि नै सुरेन्द्रले यो माटोलाई आफ्नो मुटुमा राख्नुभयो। उहाँ केवल आफ्नो व्यवसाय वा परिवारमा मात्र सीमित रहनुभएन, बरु यहाँका हरेक सामाजिक र सामुदायिक अभियानको अग्रपङ्क्तिमा उभिनुभयो। खानेपानीको तिर्खा मेट्न जलुके खानेपानी संस्थामा लगातार दुई कार्यकाल लेखा संयोजक बनेर घर-घरमा स्वच्छ पानी पुर्याउन योगदान दिनुभयो भने वातावरण जोगाउन मौलाकाली सामुदायिक वनको हरियाली संरक्षण अभियानमा खटिनुभयो।
त्यसैगरी आस्थाको धरोहर प्रसिद्ध मौलाकालिका मन्दिरको सेवा समितिमा सहसचिव र दुई कार्यकाल सचिव भई भौतिक तथा धार्मिक विकासमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निभाउनुभएका उहाँ हाल मौलाकालिका संस्कृत गुरुकुलम्का पदेन सदस्य हुनुहुन्छ। यसका साथै नेपाल राष्ट्रिय शमशेर आदर्श मावि व्यवस्थापन समिति र गण्डकी बचत तथा ऋण सहकारी संस्थामार्फत उहाँले शिक्षा र वित्तीय अनुशासनको क्षेत्रमा समेत अतुलनीय सेवा पुर्याउँदै आउनुभएको छ।
राजनीतिमा निष्ठाको उज्यालो
२०४७ सालमा नेविसंघबाट सुरु भएको र २०५६ मा नेपाली कांग्रेसको क्रियाशील सदस्यतासँगै अघि बढेको उहाँको राजनीतिक यात्रा पदका लागि कहिल्यै रहेन। उहाँका लागि राजनीति जनताको आँसु पुछ्ने माध्यम मात्र थियो। यही जनविश्वासका कारण २०७४ को निर्वाचनमा गैँडाकोट-१ बाट भारी मतका साथ वडा सदस्य चुनिएर ५ वर्ष न्यायिक समितिमा रही धेरैका घर-झगडा र पीडालाई मायाले सुल्झाउनुभयो। अनि २०७९ को स्थानीय निर्वाचनमा १४७२ आत्मीय मतका साथ जनताले उहाँलाई गैँडाकोट वडा नं. १ को वडा अध्यक्षमा निर्वाचित गराए।
पारिवारिक छहारी र जीवनको अमर सङ्कल्प
सुरेन्द्रको यो कठिन तर सुन्दर यात्रामा उहाँकी धर्मपत्नी दुर्गादेवी पौडेल सधैँ एउटा दरिलो छहारी बनेर उभिरहनुभयो। उहाँका जेठा छोरा सुशान्त रेग्मी अस्ट्रेलियाको चार्ल्स डार्विन युनिभर्सिटीबाट कम्प्युटर साइन्समा स्नातक गरी आफ्नो गोरेटोमा अघि बढेका छन् भने कान्छा छोरा सुयोग रेग्मी देशकै प्रतिष्ठित पुल्चोक इन्जिनियरिङ क्याम्पसमा पूर्ण छात्रवृत्तिमा अध्ययनरत छन्।
आजको स्वार्थी दुनियाँमा जहाँ राजनीतिलाई शक्ति र कुर्सीको भर्याङ बनाइन्छ, सुरेन्द्र रेग्मीको सोच भने हिमालजस्तै निश्चल छ। नगर प्रमुख, कर्मचारी, विपक्षी दल र सर्वसाधारण— सबैको साझा भरोसा बन्नुभएका उहाँ भन्नुहुन्छ, “भविष्यमा म कुनै कार्यकारी वा प्रतिस्पर्धात्मक राजनीतिक पदको होडबाजीमा लाग्ने छैन। मेरो बाँकी जीवन निष्पक्ष भएर समाजसेवा र नागरिकको सुख-दुःखमै समर्पित हुनेछ।”
पाल्पाको एउटा कुनाबाट सुरु भएको सुरेन्द्र प्रसाद रेग्मीको यो सङ्घर्ष, समर्पण र निष्ठाको कथा आज गैँडाकोटको हरेक धडकनमा गुञ्जिरहेको छ— जसले सिकाउँछ, निस्वार्थ बनेर बाँचेको जीवन नै वास्तवमा अमर हुन्छ।
