उज्यालो खबर
नवलपुर। आसन्न प्रतिनिधिसभा निर्वाचन नजिकिँदै जाँदा नवलपुर–१ मा चुनावी गतिविधि दिनप्रतिदिन तीव्र बन्दै गएको छ। यस क्षेत्रको राजनीतिक बहस यतिबेला दुई फरक पृष्ठभूमि, दुई शैली र दुई दृष्टिकोणका उम्मेदवारबीच केन्द्रित छ। एकातर्फ विद्यार्थी जीवनदेखि नै नेपाली कांग्रेसको राजनीतिमा सक्रिय रहँदै आएका बालकृष्ण घिमिरे छन् भने अर्कोतर्फ माओवादी पृष्ठभूमिबाट राजनीति सुरु गरी हाल रास्वपामा सक्रिय राजन गौतम छन्।
यस प्रतिस्पर्धालाई धेरैले निरन्तरता र परिवर्तनबीचको राजनीतिक छनोटका रूपमा हेरेका छन्। घिमिरेले लामो समयदेखि एउटै दलमा आवद्ध रहेर संगठनभित्र क्रमशः जिम्मेवारी सम्हाल्दै आएका छन्। विद्यार्थी राजनीतिबाट सुरु भएको उनको यात्रा स्थानीय तह हुँदै केन्द्रीय संरचनासम्म फैलिएको छ। उनी आफूलाई सामान्य परिवारको पृष्ठभूमिबाट उठेको, जनताको दुःख–सुख नजिकबाट बुझेको र सेवा–केन्द्रित राजनीति गर्ने उम्मेदवारका रूपमा प्रस्तुत गर्छन्।
स्थानीय स्वास्थ्य पूर्वाधार विकासमा खेलेको भूमिकालाई उनले आफ्नो प्रमुख उपलब्धि मानेका छन्। विशेष गरी मध्यविन्दु अस्पताललाई सुविधा सम्पन्न प्रदेश अस्पतालको रूपमा विकास गर्न सहयोग पुर्याएको प्रसंग उनका समर्थकहरूले बारम्बार उठाउने गरेका छन्। त्यससँगै स्वच्छ छवि, सरल व्यवहार र मौलिक भाषा–संस्कृतिको संरक्षणप्रतिको प्रतिबद्धता उनका पक्षमा उठाइने तर्कहरू हुन्। उनी युवा पुस्ताको अपेक्षा बुझेर नयाँ सोचलाई परिपक्व अनुभवसँग जोड्न सक्ने नेतृत्व दिन सक्षम रहेको दाबी गर्छन्।
अर्कोतर्फ, राजन गौतमले आफूलाई परिवर्तन र नयाँ राजनीतिक अभ्यासको प्रतिनिधिका रूपमा उभ्याएका छन्। माओवादी पृष्ठभूमिबाट राजनीतिक यात्रा सुरु गरेका उनी पछिल्लो समय रास्वपामा सक्रिय छन्। २०७९ सालको निर्वाचनमा उनले शशांक कोइराला विरुद्ध प्रतिस्पर्धा गर्दै उल्लेखनीय मत प्राप्त गरेका थिए, जसले उनलाई नवलपुर–१ मा बलियो प्रतिस्पर्धीका रूपमा स्थापित गराएको थियो।
कम उमेरमै क्याम्पस प्रमुखको जिम्मेवारी सम्हालेका गौतमलाई उनका समर्थकहरूले ऊर्जाशील, स्पष्ट वक्ता र व्यवस्थापकीय क्षमतायुक्त नेताका रूपमा चित्रण गर्छन्। उनी परम्परागत दलहरूको राजनीतिक संस्कारबाट दिक्क भएका मतदातालाई आकर्षित गर्न “नयाँ राजनीति” को सन्देश अघि सारिरहेका छन्। पारदर्शिता, सुशासन र वैकल्पिक नेतृत्वको मुद्दालाई उनले आफ्नो अभियानको केन्द्रमा राखेका छन्।
तर, उनको राजनीतिक यात्रामा विवाद र आलोचना पनि सँगसँगै जोडिएका छन्। पार्टी परिवर्तनको इतिहासलाई केहीले अवसरवादका रूपमा व्याख्या गर्छन् भने उनका समर्थकहरूले त्यसलाई परिस्थितिअनुसारको राजनीतिक विकास मान्छन्। पार्टीभित्रको आन्तरिक असन्तुष्टि र नेतृत्वसम्बन्धी मतभेदका प्रसंगले बेला–बेला सार्वजनिक बहसको रूप लिएको छ। सामाजिक सञ्जालमा उनका विगतसँग सम्बन्धित गम्भीर आरोपहरू पनि उठ्ने गरेका छन्। यद्यपि, यस्ता आरोपहरूबारे आधिकारिक कानुनी निष्कर्ष सार्वजनिक नभएसम्म ती राजनीतिक आरोप–प्रत्यारोपकै दायरामा सीमित रहने विश्लेषकहरूको धारणा छ।
घिमिरेतर्फ पनि आलोचनाको अभाव छैन। परम्परागत दलको प्रतिनिधि भएकाले उनी “पुरानै शैलीको राजनीति” को निरन्तरता हुन् भन्ने मत पनि केही मतदाताबीच सुनिन्छ। लामो समयदेखि एउटै दलमा रहेर काम गर्दा परिवर्तनको तीव्र चाहना राख्ने वर्गलाई कत्तिको सम्बोधन गर्न सकिन्छ भन्ने प्रश्न पनि उठाइएको छ।
यसरी हेर्दा नवलपुर–१ को चुनावी प्रतिस्पर्धा केवल दुई व्यक्तिको भिडन्त मात्र नभई दुई फरक राजनीतिक दृष्टिकोणको परीक्षणका रूपमा विकसित भएको छ। एकातर्फ संगठनात्मक अनुभव, निरन्तरता र स्थापित संरचनाभित्र काम गर्ने शैली छ भने अर्कोतर्फ नयाँ शक्ति, ऊर्जा र वैकल्पिक राजनीतिक अभ्यासको दाबी छ।
स्थानीय विकास, स्वास्थ्य सेवा, रोजगारी सिर्जना, सुशासन र राजनीतिक आचरणजस्ता विषय यस क्षेत्रका मतदाताका प्राथमिक एजेन्डा बनेका छन्। मतदाताले अब व्यक्तिको विगत, कार्यशैली, स्पष्ट कार्ययोजना र विश्वसनीयताका आधारमा मूल्याङ्कन गरिरहेका छन्।
अन्ततः नवलपुर–१ को परिणाम कुनै प्रचार, नाराबाजी वा सामाजिक सञ्जालको बहसले होइन, मतदाताको विवेकपूर्ण निर्णयले निर्धारण गर्नेछ। लोकतन्त्रमा अन्तिम शक्ति नागरिककै हातमा रहने भएकाले यही प्रतिस्पर्धाले नवलपुरको आगामी राजनीतिक दिशासमेत तय गर्नेछ।
